ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

ιδου πως καποια τουριστικα SITE και μαλιστα με την αδειοδοτηση του ελληνικου εθνικου οργανισμου τουρισμου προβαλουν τα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ και μαλιστα με την προτροπη

islands specialists
Greece Travel Guide to the Dodecanese Islands
The Dodecanese islands are located in the southeast part of the Aegean Sea and consist of twelve major islands and a number of smaller islands: Astypalea, Leros, Lipsi, Nisyros, Kalymnos, Karpathos, Kastellorizo, Kos, Patmos, Rhodes, Tilos …ΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑ Some of those Greek Islands are( located at the border to Turkey). They have everything to offer to the visitors: whitewashed houses, beautiful beaches with crystal waters, charming villages, exciting nightlife and more…This site about the Dodecanese and its islands provides info about the different islands: history, churches, architecture, beaches, pictures and much more such as a large choice of hotels and other accommodation. Travel Services: Greeka is a company licensed by the Greek National Tourism Organization with the No 0207E61000255601. We propose many travel services in Greece: Accommodations bookings, transfers, car rentals, ferry tickets, island hopping packages and more. We have an experience since 2000. Some of the services proposed in this website are treated by Greeka.com while some others by external agencies or businesses. All external agencies were selected by Greeka based on their quality of services.In all cases, due to the quantity of bookings that are made in Greeka.com, we are able to propose the best rates of the market for the best service quality. Want to see all our services? Click hereOur goal is to create the best and most complete website about Greece and the Greek Islands. We make huge efforts to update the website on a daily basis with new information, material and services in order to make your travel in Greece a perfect experience.We hope that you will enjoy visiting Greeka.com!For any further information do not hesitate to contact us. We will be happy to help you for any kind of request. If you are a member, you can contact Alexis, one of our administrators.Best regards,
Greeka.com Contact Details: • Adress: Makrigianni 26A, 18537 Piraeus/Athens, Greece• E-mail: document.write('' + 'Email' + '');
Email • Tel: • Fax: +30 210 4526960

ΤΟΥ NO NAME

61 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ 1948-2009

Τα νησιά μας γιορτάζουν και φέτος τη 61η επέτειο της Ενσωμάτωσης με την Ελλάδα.
στην προσπάθεια αυτή υπήρξαν οι ηγετικές εκείνες προσωπικότητες, οι οποίες οδήγησαν την υπόθεση των νησιών μας στην ευτυχή κατάληξη. από τους πρωταγωνιστές του αγώνα για την απελευθέρωση, και με σημαίνοντα ρόλο στη συνέχεια, υπήρξε ο Κασιώτης γιατρός Νικόλαος Μαυρής.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Νικόλαος Ν. Μαυρής γεννήθηκε στο Ζαγαζίκ της Αιγύπτου το 1899, γιος του γιατρού Γεωργίου Μαυρή από την Κάσο. Το 1918 γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1925 ταξιδεύει στο Παρίσι και ειδικεύεται στην οφθαλμολογία, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα φιλολογίας και νομικής στη Σορβόννη και στο Κάιρο.
Με την επιστροφή του Αίγυπτο ιδρύει την «Κεντρική Επιτροπή Δωδεκανησίων Αιγύπτου » και γίνεται από τους πρωτεργάτες του αγώνα για την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Παράλληλα ασχολείται με λαογραφικά και ιστορικά θέματα της αγαπημένης του Κάσου.
Το 1935 παντρεύεται την Ιουλία Νικολάου κόρη κασιώτη εφοπλιστή από το γάμο αυτό αποκτά τέσσερα παιδιά.
Από το 1936 εγκαθίσταται οικογενειακώς στην Αθήνα, όπου εκτός από την άσκηση του επαγγέλματος του οφθαλμιάτρου, είναι ο Πρόεδρος του «Κεντρικού Δωδεκανησιακού Συλλόγου Αθηνών» ενώ συνεργάζεται με εγκυκλοπαίδειες για θέματα των Δωδεκανήσων, της Βιβλιογραφίας κλπ.
Στη συνέχεια βρίσκεται στο Παρίσι και με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου φεύγει για την Αμερική, όπου συνδέεται με τον διάσημο καρκινολόγο Γεώργιο Παπανικολάου. Διδάσκει μαθήματα νεοελληνικής λογοτεχνίας σε Πανεπιστήμια των Η.Π.Α. και εκδίδει το περιοδικό Βυζαντινά-Μεταβυζαντινά.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι αγώνες του για την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων εντάθηκαν ακόμη περισσότερο. Ιδρύει το «Εθνικό Δωδεκανησιακό Συμβούλιο» και δημοσιεύει άρθρα, ενώ εκδίδει βιβλία για την ενημέρωση της κοινής γνώμης για το ζήτημα των Δωδεκανήσων.
Αξίζει να αναφέρουμε τη διαμάχη του με τον Ιταλό κόμη Sforza για την ελληνικότητα των Δωδεκανήσων και ότι η έκδοση του γνωστού φυλλαδίου « Sforza contra Sforza » που κυκλοφόρησε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανάγκασε τον ίδιο τον Sforza να παραδεχθεί την ελληνικότητα των νήσων.
Πρωτοστάτησε μαζί με το Μανόλη Αθανασιάδη στην ίδρυση του Greek War Relief (Ελληνοαμερικανική Πολεμική Περίθαλψη) και εργάσθηκε για την ίδρυση της Επιτροπής για την Ανασυγκρότηση της Ελλάδας, πρόεδρος της Επιτροπής ήταν ο παγκόσμια γνωστός Έλληνας γιατρός καθηγητής του Columbia Γεώργιος Παπανικολάου και Γραμματέας της ο Νικόλαος Μαυρής.
Μετά την ευτυχή κατάληξη του αγώνα και με την έγκριση όλων των κομμάτων διορίζεται πρώτος Πολιτικός Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου στις 5 Μαΐου 1948. Παραιτήθηκε στις αρχές του 1950, για να πάρει μέρος στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της 5 ης Μαρτίου του 1950 με δικό του συνδυασμό, την «Ανεξάρτητον Πολιτικήν Ένωσιν Δωδεκανήσου» χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές της 9 ης Σεπτεμβρίου του 1951 εκλέχτηκε βουλευτής Δωδεκανήσου με τον «Ελληνικόν Συναγερμόν» του Αλέξ. Παπάγου. Διετέλεσε ξανά Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου την περίοδο Δεκέμβριος 1952 - Απρίλιος 1954.
Μετά τη λήξη της θητείας του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα χωρίς ποτέ να ξεχάσει τα Δωδεκάνησα και να παύσει να αγωνίζεται γι' αυτά. Ιδρύει το Σύλλογο Κασίων. Βιβλιοθήκη στην Κάσο, όπου δωρίζει πολλά βιβλία.
Είναι Πρόεδρος της «Δωδεκανησιακής Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας» και εκδίδει το μοναδικό και μνημειώδες έργο, όχι μόνο για τα Δωδεκάνησα αλλά και για όλη την Ελλάδα «Δωδεκανησιακή Βιβλιογραφία» σε δύο τόμους, ενώ μέχρι σήμερα παραμένει ανέκδοτος ο τρίτος τόμος.
Η αγάπη του για τη βιβλιογραφία τον ανέδειξε ως τον πρωτοπόρο και κορυφαίο του είδους, με αποτέλεσμα τη βράβευσή του από την Ακαδημία Αθηνών. Πρωταγωνιστεί στην ίδρυση της Βιβλιογραφικής Εταιρείας της Ελλάδος.
Πέθανε στις 3 Νοεμβρίου του 1978, αφήνοντας πίσω του τεράστιο και ανεκτίμητο συγγραφικό έργο, μεγάλο μέρος του οποίου δυστυχώς είναι ακόμα ανέκδοτο.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

29 ΚΥΡΙΑΚΗ
11πμ: ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΣΙΩΝ (3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 56, ΑΘΗΝΑ) ΤΗΛ..
ΜΑΪΟΣ 7 ΠΕΜΠΤΗ
«ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ»
ΣΤΟ ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
EXPOATHENS
(ΑΝΘΟΥΣΑ, ΑΤΤΙΚΗ)
8 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
9 ΣΑΒΒΑΤΟ
10 ΚΥΡΙΑΚΗ
29 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΝΩΣΗΣ ΚΩΩΝ
ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ (ΑΓ. ΡΑΦΑΗΛ – ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ – ΜΟΛΥΒΟ – ΠΕΤΡΑ)
,

MΑΣΤΡΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΣΙΩΤΗΣ

Παρουσία εκατοντάδων φίλων του βόλεϊ και όχι μόνο, οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία ο Μιχάλης Μαστρανδρέας, ο άνθρωπος που υπηρέτησε πιστά τον αθλητισμό και συγκεκριμένα το βόλεϊ, ένα άθλημα ,είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το όνομα Μαστρανδρέας. το ένα και μοναδικό μετάλλιο που έχει κατακτήσει η Εθνική ομάδα σε μεγάλη διοργάνωση, ήταν επί προεδρία του το 1987; Το παρών στο στερνό αντίο του επί 18 χρόνια προέδρου της ΕΟΠΕ και εν συνεχεία επίτιμου προέδρου, έδωσαν μεταξύ άλλων οι Σπύρος Καπράλος (Πρόεδρος ΕΟΕ), Στέλιος Προσαλίκας (Πρόεδρος ΕΟΠΕ), Λάμπης Νικολάου (πρώην πρόεδρος ΕΟΕ), Ισίδωρος Κούβελος (πρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας και αρχηγός της αποστολής στο Πεκίνο), Θανάσης Μπελιγράτης (πρώην πρόεδρος της ΕΟΠΕ), παράγοντες ομάδων, αλλά και άνθρωποι του βόλεϊ, όπως μέλη της ομάδας που στην Γάνδη έκανε περήφανη ολόκληρη των χώρα, αθλητές, εν ενεργεία και παλαίμαχοι και φυσικά πλήθος κόσμου,Aπο τους ελληνες της παροικιας της βεγγαζης οπου και υπυρξε προεδρος τησ κοινοτητος , και από την Κάσο το νησί από το οποίο καταγόταν ο εκλιπών.
Παρότι η οικογένεια του εκλιπόντος είχε εκφράσει την επιθυμία της να μην κατατεθούν στεφάνια και τα χρήματα να δοθούν σε κοινωφελή ιδρύματα, δεκάδες ήταν αυτά που κατατέθηκαν στην μνήμη του μεγάλου αυτού ανθρώπου. Ένα από αυτά ήταν του Υφυπουργού Πολιτισμού και υπεύθυνου για θέματα αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη.
Επικήδειους λόγους για τον χαμό του Μιχάλη Μαστρανδρεά εκφώνησαν οι πρώην και νυν πρόεδροι της ΕΟΠΕ, Θανάσης Μπελιγράτης και Στέλιος Προσαλίκας μιλώντας με τα καλύτερα λόγια, όχι μόνο για τον παράγοντα Μαστρανδρέα, αλλά και τον άνθρωπο. Έναν άνθρωπο ξεχωριστό, όπως τόνισαν και οι δύο. Επικήδειο εκφώνησε και ο Έπαρχος της Κάσου-Καρπάθου Μιχάλης Ερωτόκριτος, του νησιού που καταγόταν και που όλο το διάστημα της ζωής του, προσπαθούσε να βοηθήσει, κάτι που είχε καταφέρει σε μεγάλο βαθμό.Στος ήθος του Μιχάλη Μαστρανδρέα αναφέρθηκε και ο πρόεδρος του Συλλόγου των εν Ελλάδι Κασίων Γιάννης Ζαχαριάδης. Ο εκλιπών ήταν επίτιμος πρόεδρος της ΕΟΠΕ, ενώ διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος της ομοσπονδίας (1975-1993), άλλα και της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας (CEV).
gazzetta.gr

ΜΑΡΤΗΣ

«Μάρτης», είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και μάλιστα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων, έδεναν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι. Από την 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στο χέρι τους, στον καρπό, ένα βραχιολάκι φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης», προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον «Μάρτη» τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη, και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι. το καιουν την ανάσταση το Πάσχα στην κασο συνηθίζεται να είναι νύφες,και την στιγμή του δεσίματος λένε την ευχή
ΆΣΠΡΕΣ,ΚΌΚΚΙΝΙΕΣ,ΠΛΟΥ ΤΗ,ΚΑΙ ΚΑΛΈΣ ΚΑΡΔΙΈΣ

KAΣΟΣ Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

ΚΑΣΟΣ]
Η χαμένη Ατλαντίδα
«Κάσος, η σύγχρονη χαμένη Ατλαντίδα του Νότιου Αιγαίου». Έτσι χαρακτηρίζει σε άρθρο του – παρέμβαση ο Νίκος Κωνσταντινίδης την Κάσο, στην οποία οι κάτοικοί της μάλλον έχουν γίνει ικέτες της εύνοιας του Θεού και επαίτες του δικαιώματος να ζήσουν στον τόπο που γεννήθηκαν και της επιθυμίας να επιστρέψουν όταν πεθάνουν να ταφούν στα χώματα που αγάπησαν. Ο κ. Κωνσταντινίδης εξιστορεί μια προσωπική του ιστορία, η οποία αποδεικνύει σε όλο της το μεγαλείο την αδιαφορία της πολιτείας να κάνει επιτέλους κάτι, για να νιώσουν οι Κασιώτες άνθρωποι αυτής της χώρας.Ο κ. Κωνσταντινίδης αναλυτικά αναφέρει: «κύριε Υπουργέ,κύριοι Βουλευτές, το νησί είναι απομονωμένο από τον υπόλοιπό κόσμο.Η οργή ξεχείλισε. Οι κάτοικοι είναι σε απόγνωση.Όταν έγραψα στο βιβλίο μου «Στάση ζωής» και αναφέρθηκα στις τραγικές συνθήκες σύνδεσης του νησιού με τον υπόλοιπο κόσμο, περιγράφοντας τον «σκυλοπνίχτη» ΠΑΝΟΡΜΙΤΗ, (το μικρό καράβι που έβαζε τους κατοίκους ζωντανούς και τους έβγαζε μισοπεθαμένους), ποτέ δεν φανταζόμουν ότι σήμερα μετά από τόσα χρόνια η κατάσταση θα ήταν ακόμη χειρότερη. Σήμερα την εποχή της τεχνολογίας, η χώρα μας με τη μεγάλη παράδοση στη ναυτιλία, είναι ανήμπορη να εξυπηρετήσει βασικές ανάγκες των απομακρυσμένων νησιών. Δεν έχω καμία πρόθεση να δημοσιοποιήσω τυχόν υπονοούμενη αντιπολιτευτική κριτική, όμως όταν οι υπεύθυνοι γιΆ αυτή την παρατεταμένη αναβολή επίλυσης του προβλήματος πληροφορηθούν ακόμα ένα δυσάρεστο περιστατικό, είμαι βέβαιος ότι και οι ίδιοι θα αισθανθούν ενοχές στο μερίδιο που τους ανήκει.Μία κάτοικος του νησιού που τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω υγείας (αφού στο νησί όποιος έχει προβλήματα υγείας το εγκαταλείπει) διέμενε στην Αθήνα, απεβίωσε. Τελευταία επιθυμία της ήταν να ταφεί στο νησί που γεννήθηκε και μεγάλωσε.Μέλος μεγάλης οικογένειας του νησιού, η επιθυμία της κινητοποίησε πολλούς συγγενείς από διάφορα σημεία του πλανήτη. Ο γιος της από την Αμερική (μέσα σε δέκα ώρες έφτασε στην Ελλάδα), τα ανίψια της που βρίσκονταν εκείνες τις ημέρες Γαλλία (μέσα σε τρεις ώρες έφτασαν στην Ελλάδα), άλλοι από Αθήνα άλλοι από Ρόδο, άλλοι τόσο κοντά από την Κάρπαθο έψαχναν απεγνωσμένα τρόπο να φτάσουν στο νησί.Και να το θαύμα, η εταιρεία του κ. Αγούδημου έβαλε στη γραμμή πλοίο από Πειραιά (όχι φυσικά για να ικανοποιηθεί αυτό το ... ασήμαντο αίτημα). Οι πικραμένοι συγγενείς συνοδεύοντας τη σορό ταξίδεψαν 36 ολόκληρες ώρες! (¶λλοι θα έκαναν σίγουρα το γύρο του κόσμου). Επιτέλους είδαν το λιμάνι της Κάσου. Τα παιδιά της σήκωσαν το φέρετρο στους ώμους, και ήταν έτοιμοι να επιβιβαστούν. Όμως έγινε αυτό που γίνεται συχνά στο νησί των ναυτικών. Το πλοίο δεν προσέγγισε στο λιμάνι λόγω κακοκαιρίας και όλοι βρέθηκαν στην Κάρπαθο με ένα φέρετρο παρέα. ¶λλοι συγγενείς κατόρθωσαν να φτάσουν ήδη στο νησί αεροπορικώς και έμειναν μόνοι τους εκεί να θρηνούν. ¶λλοι βρέθηκαν στο γειτονικό νησί και άλλοι δεν έφτασαν ποτέ. Τα μικρά αεροπλάνα που προσγειώνονται στο νησί δεν βάζουν το φέρετρο μέσα. Τα πλοία «δεν πιάνουν» λιμάνι. Ούτε να πεθάνει ήσυχος δεν μπορεί κανείς σε αυτό το νησί. Αφού οι συγγενείς εξάντλησαν όλες τις πιθανότητες για να προσεγγίσει το πλοίο στο λιμάνι, άρχισαν να προσεύχονται στο Θεό να μειωθούν τα μποφόρ ώστε να έρθει ένα μικρό ιδιωτικό σκάφος από την Κάσο στην Κάρπαθο, να τους μεταφέρει. Εν τω μεταξύ άλλοι δυο θάνατοι προέκυψαν στο νησί. Θρήνος και αγανάκτηση σε όλους τους φίλους και συγγενείς. Τα έβαλαν με το κράτος, τους πολιτευτές, την τύχη τους και με την επιθυμία της αποθανούσας. Δεν έφτανε αυτό, το νησί δεν είχε ρεύμα για τρεις ημέρες (φαινόμενο συνηθισμένο) και ήταν βυθισμένο στο σκοτάδι και την παγωνιά.«Θεέ μου κάποτε ο σκυλοπνίχτης Πανορμίτης» μας έβγαζε μισοπεθαμένους στο Φρυ, σήμερα μετά από τριάντα χρόνια δεν υπάρχει πλοίο για να μας βγάλει πεθαμένους»!Τουλάχιστον τότε τον παλιόσκαρο έμπαινε στο λιμάνι «παντός καιρού». Σήμερα οι κάτοικοι είναι καταδικασμένοι να παραμένουν απομονωμένοι ακρίτες και αποκλεισμένοι, παρακαλώντας για το θαύμα. Τον αιώνα της τεχνολογίας μπαίνει καράβι στο λιμάνι και χτυπάνε ακόμα οι καμπάνες. Κάσος! Η σύγχρονη χαμένη Ατλαντίδα του Νότιου Αιγαίου. Οι κάτοικοί της ικέτες της εύνοιας του Θεού και επαίτες του δικαιώματος να ζήσουν στον τόπο που γεννήθηκαν και της επιθυμίας να επιστρέψουν όταν πεθάνουν να ταφούν στα χώματα που αγάπησαν.Θεέ μου σε παρακαλούν οι ηρωικοί μελλοθάνατοι του ιστορικού νησιού να είναι πρίμα ο καιρός, να κατευνάσεις τους ανέμους και να δώσει το χάδι σε αυτούς τους ξεχασμένους ανθρώπους μετά θάνατο που αξίζουν την αγάπη σου, γιατί δεν την έχουν στην επίγεια ζωή τους».
Νίκος Ι. Κωνσταντινίδης