Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821







Ελληνική Επανάσταση του 1821 προκάλεσε ποικίλες αναταράξεις στην Ευρώπη, που αντιμετώπιζε με σκεπτικισμό και εχθρότητα απε­λευθερωτικές εξεγέρσεις που δια­τάραζαν τις γεωπολιτικές ισορρο­πίες μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Η πολιτική ηγεσία του Αγώνα, ήδη από τα πρώτα στάδιά του, έκρινε απαραίτητη την άρνηση οιουδήποτε απελευ­θερωτικού σχεδίου που θα προκαλούσε συνειρμούς για «φιλελεύθερη» και «δημοκρατική» ταυτότητα των επαναστατημένων. Στο πλαίσιο αυτό η ύπαρξη πολλών τοπικών σημαιών, οι περισσότερες από τις οποίες έφεραν επαναστατικά σύμβολα, θεωρήθηκε ως αρνητικό στοιχείο. Έπρεπε δηλαδή να αντικατα­σταθούν τα εμβλήματα αυτά από μια κεντρική ση­μαία, που θα ήταν απαλλαγμένη από συμβολισμούς αυτού του τύπου και θα τόνιζε τον καθαρά εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα της Επανάστασης.
Η πρώτη εθνική σημαία καθορίστηκε με την πρώ­τη Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων, που συνεκλήθη τον Ιανουάριο του 1822 στην Επίδαυρο. Σύμφωνα με το Ρ ΔΙ άρθρο του Προσωρινού Πολιτεύματος, του Συν­τάγματος δηλαδή που φήφισε η Εθνοσυνέλευση, η σημαία συμβολίζει «την Πάρεδρον του Θεού Σοφί­αν, την Ελευθερίαν και την Πατρίδα». Το Εκτελε­στικό Σώμα (δηλαδή η κυβέρνηση) αποφάσισε το Μάρτιο του ίδιου έτους, με το Διάταγμα 540, ότι «Των μεν κατά γην δυνάμεων η σημαία σχήματος τετραγώνου θέλει έχει το εμβαδόν κυανούν, το οποί­ον θέλει διαφείσθαι εις τέσσαρα ίσα τμήματα δι' ενός Σταυρού λευκοχρόου, διασχίζοντος εκείνα τα τμήματα απ' άκρων έως άκρων του εμβα­δού». Η σημαία αυτή ορίστηκε να χρησιμο­ποιείται από τις δυνάμεις ξηράς (Τάγματα Πε­ζικού και Φρούρια) . Η ιστορία της επιλογής της συγκεκριμένης σημαίας παραμένει συγκεχυμένη. Η κυρίαρχη εκδοχή Η απόφαση της Προσωρινής Διοικήσεως για την ελληνική σημαία. αναφέρει ότι σημαία αυτού του τύπου χρη­σιμοποιήθηκε κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς, όταν ο Παπαφλέσσας έσκισε το γαλάζιο εσώρρασό του και ο στρατιώτης Κεφάλας έραψε πάνω σε αυτό δυο λευκές ρίγες από τη φουστανέλα του. Η πρωτότυπη αυτή σημαία υψώθηκε στο διοικητήριο της πόλης ύστερα από την κατάληψή της. Παρό­μοιες σημαίες όμως είχαν χρησιμοποιηθεί και στην προεπαναστατική περίοδο, όπως π.χ. από τον Σκιαθίτη αρματολό Γιάννη Σταθά το 1800. Τις διαδικασίες για την καθιέρωση της σηµαίας αυτής επιβεβαίωσε και η δεύτερη Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων, που συνεκλήθη στο Άστρος Κυνουρίας το Μάρτιο-Απρίλιο του 1823. Η Εθνοσυνέλευση απο­φάσισε την κατάργηση του συµβόλου του φοίνικα και την αντικατάστασή του από «σηµείον χαρακτηριστι­κόν της Αθηνάς µετά των σuµβόλων της Σοφίας». Επίσης επιβεβαιώθηκαν ως χρώµατα «του εθνικού ση­µείου και των σηµαιών της θάλασσας και της ξηράς το κυανούν και το λευκόν». Οι αποφάσεις αuτές όµως δεν είχαν καθολική εφαρµογή στην επαναστατηµένη Ελλάδα, όπως µαρ­τυρεί και το εδάφιο του Συντάγµατος του 1827, το οποίο καθόριζε «να µη µεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλα ς εκτός τούτων των σηµαιών, τόσον εις την γην όσον και εις την θάλασσαν». Οι εξεγερµένοι συνέχι­ζαν µέχρι τέλους να χρησιµοποιούν τα δικά τοuς εμβλήµατα, γεγονός που αποκαλύπτει και την αδυνα­µία της κεντρικής διοίκησης να επιβληθεί στις τοπι­κές ηγεσίες. Η σηµαία που καθιερώθηκε µέσα στην κο­σµογονία της Επανάστασης υπήρξε το βασικό πρότυπο για τις περισσότερες ελληνικές ση­µαίες του 19ου και του 20ου αιώνα. Μέ­χρι το 1978 ήταν η εθνική σηµαία και εί­χε ταυτιστεί στη συλλογική συνείδηση µε όλες τις σηµαντικές στιγµές της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας, τόσο τις θετικές όσο και τις αρνητικές.
Δημοσίευση σχολίου

εχεις αμαξι?

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

ΔΕΣ ΕΔΩ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ ΤΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ

καραιτινος ενας κασιωτης ηρωας

Η λίστα ιστολογίων μου

Ετικέτες

βοηθατε γιατι παμε για φουντο